(( مه یک بیوه زن هستم و از برکت کشت زعفران اینقدر پول پيدا کدم که همه قرضهای شوهرمه دادم و ازهمى طریق اولاد خوده به مکتب روان ميکنم…))

(( مه یک بیوه زن هستم و از برکت کشت زعفران اینقدر پول پيدا کدم که همه قرضهای شوهرمه دادم و ازهمى طریق اولاد خوده به مکتب روان ميکنم…))

این گفتۀ ( آسیه) ٣٢ ساله است که با کشت زعفران توانسته از انزوا و نشستن درگوشه مرطوب خانه گلی قریه، بیرون شود و با استفاده ازاین پس انداز دسترنج خود ، فامیل خود را اداره کند.

اين زن باشنده قریه (روندان) ولسوالی (پشتون زرغون) هرات است که اکنون مفکوره وی ازچارچوب خانه فراتر رفته ودرنتیجۀ تلاش های زیاد؛ معاونت انجمن زنان زعفران کار ولسوالی را نیز به دست آورده است.

آوازۀ آسيه به حيث زن موفق به هر جا پخش شده است ، او که در وقت مصاحبه چهرۀ  معصوم داشت و سعی میکرد غم  بزرگ از دست دادن شوهر را پنهان کند؛ اما با این همه مصمم، سخن می گفت و خیلی به آینده امید داشت.

آسیه به آژانس خبرى پژواک گفت که بیش از١٨ سال زنده گی مشترک وی با سختی و رنج زیاد سپری شده وشوهرش با پول کمی که ازمالداری و زراعت بدست می آورد به مشکل زیاد خرچ خانه را میداد.

اين بيوه زن ميگويد : (( وضعیت اقتصادی ما خیلی خراب بود. تا اینکه از مفاد خوب کشت زعفران باخبر شدیم؛اما نمیدانستیم که چطور زعفران بدست آوریم وکشت کنیم .))

وى مى افزايد که چهار سال قبل مردم قریه، ازسوی موسسه داکار(کمیته دینمارک برای مهاجرین افغان) تشویق شدند تا زعفران کشت کنند و وى نيز ٢٤٠ کیلو پیاز(غوزه) زعفران را به شکل قرضه از داکار بدست آورد .

آسیه ميگويد که  با استفاده ازپیاز قرضه، ٤٠٠ متر زمین نزدیک خانه خود را کشت کرده ، در سال های اول و دوم نزدیک نیم کیلو زعفران خالص بدست آورده است، اما در سال سوم به دلیل یخبندان شدید، حاصل خوبی نداشته است.

وی درحالی که به سختی صحبت میکرد، با تاثر گفت : (( درماه ثور امسال، شوهرم به دلیل مریضی جان خود را ازدست داد و من را با دنیایی ازغم و مشکلات تنها گذاشت!))

اين زن مى افزايد که   اکنون امید دو پسرش( احمد پسر ١٧ ساله و معيین ٦ ساله ) و دخترش( آمنه  ١٦ ساله ) که وى آنها را با مشکلات زياد، بزرگ نموده به سوى مادر شان است.

احمد و آمنه متعلمين  صنف دهم  وهشتم مکتب هستند ؛ اما معین که درانتظاررفتن به مکتب است ، ميگويد که میخواهد مانند دیگر اطفال قریه به مکتب رفته و خواندن و نوشتن بیاموزد.

آسيه اظهار ميدارد: ((ازخدا کمک خواستم که به من توفیق بدهد که کار کنم ونگذارم اولادهايم محتاج باشند و درنبود پدرشان مکتب راترک کنند.))

وی گفت که با مرگ شوهرش، شمارى ازافراد آمدند و ادعا کردند که شوهر او قرضدار بوده و آنها قرض خود را ميخواهند.

به گفته آسيه، سال گذشته ٦ جریب زمین خود را گندم کشت کرده وحاصل آنرا برای مصرف خود نگهداشته است؛ وی همچنین مجبور بود قرض شوهرش را که حدود  ٤٠٠ هزار افغانی می شد، بپرازد اما هیچ پول نقد نداشت  که این قرض را بدهد.

اين زن بى سرپرست ميگويد که به همين علت به تنهایی کار را بر روی ٤٠٠متر زمینی که زعفران کشت کرده بود شروع نمود،خیلی زحمت کشید  وبالاخره زحمت هايش  نتیجه داد و از اين زمین کم، ١٨٠٠ کیلو پیاز زعفران وحدود ١٥٠ گرام زعفران خالص بدست آورد  و با فروش آن تمام قرض ها را پرداخت نموده است.

هم اکنون هر کیلو پیاز زعفران(برای کشت)  ٢٥٠ افغانی و هر کیلو زعفران خالص در بازار داخلی بین ١٥٠ تا ١٧٥هزار افغانی به فروش میرسد .

آسیه پرداخت قرض های  شوهرش را از طریق کشت زعفران، خوش ترین خاطره عمر خود خوانده، ميگويد: ((من درطول عمر اینقدر پول نقد را ندیده بودم وخیلی خوش هستم که هم قرض خود را دادم ومجبورنشدم پیش اقوام وخویشاوندان محتاج باشم .))

وی مى افزايد که با کار درکشتزار زعفران وکسب مفاد آن، میخواهد یک خانه بخرد وبرعلاوه امکانات و تسهیلات را برای تحصیل بیشتر فرزندانش فراهم کند.

آسیه درپایان گفت، خیلی خوش وامیدوار است که با نشرمصاحبه اش، زنان دیگر بخصوص بیوه زنان درقریه هاى دوردست کشورکه بیکار ومحتاج هستند ، به نتیجه تلاش و پُشت کار او پی ببرند و زنده گی خود را با همينگونه زحمتکشى بسازند.

(شفیقه) رئیس انجمن زنان زعفران کار ولسوالی پشتون زرغون، آسیه را یک زن موفق ونمونه خوانده، ميگويد که تلاش وى سبب تشویق ده ها زن دیگر شده است.

او افزود: (( ما بعد ازمرگ شوهر آسیه به خانه وی رفتیم او خیلی محتاج وغریب بود، اما آسیه نشان داد که زن اگر زحمت بکشد میتواند موفق باشد و زنده گی خود را به فکر وتلاش خود به خوبی اداره کند.))

شفیقه با ابراز امتنان از کمک های موسسه داکار در راستای ترویج بیشتر کشت زعفران ميگويد که از اين طريق، زمينۀ کار براى شمار زيادی از زنان مساعد شده است.

وى مى افزايد که درحال حاضر ٣٠٠زن تحت پوشش اتحادیه زنان زعفران کارپشتون زرغون بوده و آنها علاوه بر  پیشبرد بیش  از٨٠درصد کل امور کشت، برداشت وبسته بندی اين گياه قيمتى را  به طور مستقل وبه تنهایی اداره ميکنند.

محمد هاشم اسلمی متخصص منابع طبیعی موسسه داکار  میگوید  که داکار به عنوان اولین موسسه فعال درترویج کشت زعفران درافغانستان به تعهدات خود مبنی بر گسترش کشت این گیاه ارزشمند، پابند است.

او خاطر نشان ساخت  که زعفران به عنوان یک گیاه مفید وبا منفعت زیاد به آب کمتری نیاز دارد که با توجه به اقلیم وآب وهوای خوب افغانستان ،میتواند یک گزینه خوب برای کاریابی روستا نشینان بخصوص زنان باشد

زعفران گياه نيمه گرمسيرى است و درمناطقى كه  داراى زمستان  ملايم وتابستان گرم وخشک باشند بخوبى ميرويد .

اين گياه داراى خواص زياد درمانى بوده واز آن براى ساخت انواع ادويه  ، طعم دهنده چاشنى ودرنوشيدنى هاى داغ استفاده ميشود.

كشت زعفران از اواخر ماه  اسد و ابتدای سنبله در هرات شروع شده ، بعد ازچند دوره آبيارى محدود ، دراواخرعقرب و اوايل قوس  به گل مى نشيند و به طور معمول، صبحگاهان وقبل ازطلوع خورشيد، اکثراً توسط زنان برداشته  ميشود.